సంపద

సంపద

    

సంపద అంటే సమృద్ధి, సాధించబడినది అనే రెండు అర్థాలు.

తృప్తి పరిచేది - అవసరాలను తీర్చేది సంపద.

సంపద రెండు రకాలుగా సృష్టించబడుతుంది.

1) .ఇతరుల అవసరాలను నెరవేర్చగలిగే శక్తి పెరుగుతున్న కొద్ది సంపద సృష్టి జరుగుతూ ఉంటుంది.

ఒక కూలి నుండి బిల్ గేట్స్ వరకు ఎవరినైనా గమనించండి. వారు ఇతరుల అవసరాలను ఎంతగా నెరవేరుస్తూ ఉంటారో అంతగా వారి వద్ద సంపద వృద్ధి పొందుతూ ఉంటుంది.

శారీరకంగా - మానసికంగా -బౌద్ధికంగా - ఆథ్యాత్మికంగా ..... ఏ రకంగానైనా ఇతరుల అవసరాలను తీర్చగలిగే శక్తే, శ్రీమంతుడు కావడానికి ప్రధాన కారణం.

ఇక్కడ గమనించవలసిన విషయం ఒకటుంది.

ప్రస్తుత క్షణంలో డబ్బు వచ్చినా - రాకున్నా మనసులో అసంతృప్తి లేకుండా పూర్ణ భావస్వేచ్చతో ఇతరుల అవసరాన్ని ఎంతగా తీరుస్తుంటామో అంతగా మన అదృష్ట ద్రవ్యనిధి పెరుగుతుంది. ఫలించే సమయం వచ్చినపుడు అది డ్రా చేయబడి ప్రత్యక్షంగా అనుభవంలోకి వస్తుంది.కాబట్టి ఇతరులకు సహాయం చేయడమంటే మన అదృష్ట ద్రవ్యనిధి పెంచుకోవడమే!
ఇక్కడ ఇతరుల అవసరాన్ని నెరవేర్చి పేరూ- గుర్తింపు రాలేదని బాధ పడితే పూర్తి ఫలితం రాదు. ఎందుకంటే ఇతరుల అవసరాన్ని నెరవేర్చడంలో పూర్ణ భావస్వేచ్చతో వ్యవహరించలేదని అర్ధం.

ఇక రెండవది

2).క్రియాశక్తి వల్ల

లక్ష్మీదేవి క్రియాశక్తి స్వరూపమని పురాణాలు వర్ణిస్తున్నాయి.

సంపద అనేది శ్రమకు ప్రతిఫలం .

శ్రమించడం వల్ల కూడా సంపద సృష్టి జరుగుతుంది.

శ్రమించే తత్వం పెరుగుతూ తనలో ఉన్న ఇచ్చాశక్తినీ... జ్ఞాన శక్తిని క్రియా రూపంలోకి మార్చడం వల్ల సంపద సృష్టించబడుతూ వుంటుంది.

ఇక్కడ కూడా గమనించవలసిన విషయం ఒకటుంది.

జ్ఞానం పెరుగుతున్నా కొద్ది శరీరం యొక్క అవసరం, శ్రమించే అవసరం తగ్గుతుంది.

ఉదాహరణకు...

ఒక వ్యక్తి రోజంతా రాళ్లు కొట్టి సంపాదించిన ఆదాయం కన్నా ఒక ఇంజనీయర్ ఒక గంట కష్టపడితే వచ్చే ఆదాయం ఎక్కువ. దాని కన్నా అటువంటి ఇంజనీయర్లను పనిలో పెట్టుకున్న బిల్ గేట్స్ లాంటి యజమానుల ఆదాయం ఎక్కువ.

కాబట్టి సంపద సృష్టిలో అతి ముఖ్యమైన విషయాలు.1. ఇతరుల అవసరాన్ని నెరవేర్చగలిగే నెైపుణ్యం.2.జ్ఞానం 3. శ్రమ

ఇక్కడ జ్ఞానాన్ని సరిగ్గా అర్థం చేసుకోవాలి.
కేవల పుస్తక (లేదా వినికిడి ) జ్ఞానం, అనుభవజ్ఞానం అని జ్ఞానం రెండు రకాలు.నిజానికి మొదటిదైన కేవల పుస్తక (లేదా వినికిడి ) జ్ఞానం అనేది జ్ఞానం క్రిందకు లెక్కలోకి రాదు.

ఇది Copy &  Paste లాంటిది.ఇతరుల వద్ద ఉపన్యాసాలు దంచడానికి - తాత్కాలికంగా పొందే బ్రమాత్మకమైన కీర్తి కోసం తప్ప ఎందుకూ పనికి రాదు.ఆ జ్ఞానం అనుభవం లోకి వచ్చినప్పుడే అది నిజమైన జ్ఞానం అవుతుంది.

జ్ఞానం అనేది షడైశ్వరాలలో ఒకటి.అనుభవ జ్ఞానంలో నైపుణ్యం - ధైర్యం - ఆ జ్ఞాన ఫలితం పోయినా మళ్లి సృష్టించగలనన్న విశ్వాసంలో కూడిన వైరాగ్యం - వృద్ధి పొందిన కాన్సన్ట్రేషన్ & కాన్సియస్ పవర్... ఇలా మిగతా  ఐశ్వర్యాలు అంతర్భూతంగా ఉంటాయి.

కేవల పుస్తక (లేదా వినికిడి ) జ్ఞానంలో ఇవి ఉండవు.

కొంత మందికి మేము రోజంతా శ్రమపడు తాము.కానీ ఆదాయం తక్కువ అనే భావన ఉంటుంది. 1)వారు ఇతరుల అవసరాన్ని నెరవేర్చగలిగే నెైపుణ్యం 2)జ్ఞానం అనే రెండు లక్షణాలను పెంచుకోవాలి.

కొంత మంది జ్ఞానం బాగానే ఉంది. అయినా ఆదాయం తక్కువ. సరస్వతి ఉన్న దగ్గర లక్ష్మీ ఉండదు అంటూ సర్దుకుపోతుంటారు. వారు తమ జ్ఞానాన్ని అనుభవ జ్ఞానంగా మార్చుకోవడంతో పాటు 1)వారు ఇతరుల అవసరాన్ని నెరవేర్చగలిగే నెైపుణ్యం 2. శ్రమ అనే రెండు లక్షణాలను పెంచుకోవాలి.

ఈ రెండు రకాలుగా కాకుండా ఇతరుల చే సృష్టించబడిన సంపదను కొల్లగొట్టేవారు కొందరుంటారు. వీరు ఇహ-పర లోకాలలో పతనం చెందుతారని శాస్త్రం చెబుతుంది.

ఎందుకంటే....

సంపద అంటే డబ్బు - బంగారం కాదు. అవి సంపదకు బదులుగా వినియోగించే వినిమయాలు మాత్రమే!

ఒక దేశంలోని డబ్బుకు మరో దేశంలో విలువ ఉండదు. అలాగే భూలోకంలో ఉండే వినిమయాలు మరో లోకంలో చెల్లబడి కావు.

కానీ, ఇతరుల అవసరాలను తీర్చగలిగే నెైపుణ్యశక్తి.... క్రియాశక్తి ఆ జీవుడు ఏ లోకంలో ఉన్నా సంస్కార రూపంలో వెన్నంటి ఉండి అతన్ని ఐశ్వర్యవంతుడు గా నిలుపుతుంది.

స్వస్తి
ఓపికగా చదివిన వారికి ధన్యవాదములతో

మీ గురుమంచి రాజేంద్రశర్మ